دنبال عیب‌هایش میگردیم. وقتی‌ که از دست دادیمش،

دنبال خاطراتش میگردیم، و همچنان تنها میمانیم...

هیچ چیز آسانتر از قلب نمیشکند

شاهین. 

                          این همه عشق تو هوا هست توکه افسرده نبودی

منم اینجا تک و تنها بدون عطرت می میرم

                         بعد   رفتنه  نگاهت   خیلی   وقته   گوشه    گیرم

نمیدونی  هر شب و روز  به  امید دیدن تو

                         شعری  از  گلا  می  خونم  شعری  از  بوسیدن تو

رقص  آواز  با ترانه زیر چشمک های بارون

                         طعم  داغ  اون  لبایی  که  به عشقم می کنه جون 

خاطرات عاشقی ها توی خلوتهای کوچه

                         صدای  قلب  دو  عاشق  توی  گوش هم می پیچه

گل نرگس عشق زیبا بیا برگردیم دوباره

                         بسه  خشکیدنه  نرگس ٬ بزار  آسمون    بباره...

نگاه کن.چشمان خیره ی مرا

از خشم آتش می زند عکس های عریان تورا

هر عکس بازی با دل است هر دل به آغوش هوس

               بی معرفت عاشق شدم با این یکی دو دانه عکس...

هر بار میزنم ورق

    این دفتر عریان ز عشق.هر بار می کوبم به عشق از درد عریان ورق.

بی عاطفه عریان شدی از هرچه احساس شرف

                            از یک طرف عریانگی،حس وفا از یک طرف

بی معرفت

     نگاه کن.آن قاصدک دنبال توست.

                         محموله ای از آرزو

                                       هرگز فراموشم نشد

                                                     خاکستر عکس های توست...

                          شاید این همه غم و درد و نوشتم یه کتاب شه

الهی  به  شدت  درد به خودت بپیچی آخر

                          داشتن یه روز شیرین واسه تو مثله سراب شه

             *******************************

 تف به ذاتت گل نرگس که همش رنگ و ریا بود

                           حرفای  دروغ و نیرنگ٬ رنگ عشق تو سیاه بود

بوسه های  تند  و  آتش  به  دل  کویر   عاشق

                          فکرمی کردم عاشقونست نگوکه همش گناه بود

            ********************************

الهی  آتیش  بگیری   از  فراق   غم  و    دوری

                           مرهم  دل  سیاهت  نشه  یک عمر  به  صبوری

هرچی با من کردی یک روز اون غریبه با دل تو

                           میکنه  حتی  نفهمی  سر کار  بودی چه جوری...

                                   شاهین

                                 تا دوباره مال من شی٬این تمامش یک نشونست

من چه ساده فکر می کردم٬ قصد تو آتش زدن بود

                                  همه رویا های من حیف٬میبینی چه می پرن زود؟

روز  و  شب  دعا می کردم تا  دوباره مال من شی

                                  روزای  سخت  جدایی  همدم  و  همراه  من شی

حالا   بر  گشتی  کنارم  ٬  با  یه  ترفنده   دو باره

                                  قصد تو  آتش  زدن شد  با یه  چشمک یه اشاره...

چطوری  تو رو  ببخشم  تویی  که    فرقی   نداره

                                  من  باشم  یا  یکی  دیگه  هر  گلی  واست  بهاره 

تو   برو   خودکشی  ها  تو  برای  کسی نگه دار

                                  که  واسه  عشق  کثیفت  بتونه  باشه  یه  دل  دار

تو   یه   آدم   دو   رویی   تو   لباس  یک  فرشته

                                  دو روغاتو  این  دل  من  تک  تکش  رو  می  نوشته

من چه ساده فکر می کردم٬که خدا  تورو فرستاد

                                   تو  برو  لیاقتت  نیست  عشقی  رو  که  به دلت داد

اگه یه روز گفتم نرو.

اگه بهت وابسته ام اگه نمی بخشم تو رو...

منو ببخش

 که اینجور عاشقت شدم.

دلم نخواست نبینمت نخواست نیام به دیدنت...

منو ببخش

اگه بهت گفتم بمون اگه که گفتم هر دو مون

برای هم ساخته شدیم...

ببخش اگه رفتی  و من هنوز زنده موندم و

                                   هنوزم اینجا بی خبر ٬ شعرای تازه خوندم و...

منو ببخش...

ببخش که بخشیدن تو

           دلم رو آروم می کنه ٬ همراه گریه کردنام

                                           به عاشقی خو می کنه...

           آن لحظه که گریانم.

در اوج پشیمانی٬درمانده و حیرانم...

گویی که تو در دل با

                آن عشق اهورایی٬کامل به وداع رفتی٬در ذهن نمی آیی.

می دانم و می دانی می خوانم و می خوانی٬

                                            هرچه که به دل دارم٬هرچه که نمی دانی...

در پرده ی این اشعار٬یک قلب ترک خوردست.

                                           هرچه که به ذهن داری با خود به درک برده ست.

هر لحظه تو یادم کن.در بودن یار نو

                        بعد از تو خزان من٬در عشق بهار نو

غم دارم و غم دارم...

                اینقدر مده آزارم...

                          آه من و درد من گویاست که ناچارم...

سهم تو بشد جانان.سهم من و این خانه

                               دوری به خمار عشق٬ روزی دو سه پیمانه

مگه نمی دونی که من٬در به در نگاهتم.

رفتی و اینجا بی پناه٬حسرت عشق و یک گناه٬هنوز چشم به راهتم...

عشق خیابونی من ٬نگاه زندونی من همیشه چشم به راه توست.مگه نمی دونی دلم

بدون هیچ ادعا٬

عاشق روی ماه توست...

بخند به سادگی من.به سر سپردگی من

به حال آشفته ی من

عشق خیابونی من ...

                   بیا به مهمونی من

تو نو گل مراسمی.

تو رخت تیره تن مکن٬نگاه به بخت من مکن٬همیشه رو سیاهتم.

نگاه به عکس من بکن

کنار آن نوار مشکی آشناست.

دلت نلرزد این همان غریبه ی قلب شماست...

تو نو گل مراسمی

             به دور از تو گریه باد.

دلم فقط تو رو می خواد...

عشق خیابونی من

            گلای شمعدونی من کنار قبر من خوشند.

                                  چرا که هر جمعه به دست تو سیراب می شوند...

 شبا که بی خواب می شوی

                               به یاد من ستاره ای در اسمان نشانه کن

برای دلتنگی خود نبودنم بهانه کن

بزن به زیر گریه و بگو دلت تنگ من است....

                              بگو دلت...

                  شاهین                                      

(الهام گرفته از شعر یکی از دوستان)

جای اون حرف پر از درد.یه دوسِت دارم میگفت و خداحافظی می کرد...

مگه چشماش مرگ من رو تو نبودنش ندید

                                         واسه داشتنش دلم چه آه و حسرتی کشید

جای این همه شکایت تو دلم جا مونده.

                    قلب بی همنفس من تک و تنها مونده

هر چه قدر گفتم اگه رفتی بدون می میرم٬ رفت و اعتنا نکرد و منو از خود رونده...

آخه من گناهم این بود که زیادی خواستمش

توی این بازی تو بردی

              زندگی مو باختمش...

ای خدا کاش روز آخر دستمو تو دستای گرم خودش نگه می داشت

 بازی با قلب شکستم نمی کرد و منو این جور نمی کاشت...

آخه من گناهم این بود که دلم پر می زد

                           هرکی بود از آه و کینه چیزی هم کم نمی ذاشت...

حالا این جا غم و غصه بی تو داره می کُشم

                                   دیگه دست از نفرین تو هیچ رقم نمی کِشم

                     هیچ رقم نمی کشم...

فکر می کردی که بری بی تو همینجا می میرم    یه خیال  باطله عشقو ازت  پس  می  گیرم

حتی  یـــک  ذره  بــرام  ارزش  موندن  نــــداری   همون  بهتر  که  بری  اینجوری  تنهام  بزاری

اون زمان گذشت که بی تو نفسم بند می اومد   دل رسوای فقیرت به نگاهم آبرومند می اومد

وقت  رفتن  همه ی  خاطره هاتو  بردم  از   یاد    هوس   لبای  نازت  یه  دفعه   از  دلم  افتاد

فکر می کردی که بری بی تو یه گوشه میشینم   خودمو   بین  تمام  گل  ها   تنها  می  بینم

این  همه  گل  اومده  دور  و  برم  به  جای  تو    دیگه  احتیاجی  نیستش  به گل  چشای تو

وقتی  رفتی  چه  قدر  خار  در  اومد  از  تو دلم   حل  شدن  یکی  یکی درگیری ها و مشکلم

برو  دیگه  حتی  اسمت  واسه  من غریبه  شد   کارای  بد  تو   توی  قلب  من  ضمیمه   شد

زنـــدگی  شــــروع  تــازه  با  گـــلای  مهـــربونه   تو  برو  یادم  فراموش  لحظه های  عاشقونه

  تو برو یادم فراموش...

شاهین ک

خیال پاک بیهوده ای داری ز مردم...

همان دردی که داری چاره اش بود.گذر از آن دل بدکاره اش بود

زمان اینک نمی راند ز مستی.

                      به خواب آلوده گشته لیک هستی

به دنبال چه می گردی؟

      شهامت؟

به پایان آمد این دفتر حکایت

                  نمانده جز حدیث الوداعی

                                  به جز شاه زمان نیست پادشاهی

دغل از روی و از سیما بریزد

         عجل از دست بدکاران گریزد...

کجا دیدی خدا در خواب باشد 

                  دعای مردمان بر آب باشد

به دنبال چه می گردی؟

          خداوند؟

مرا راهی به درگاهش ندادند.

                                 اگر این بار برای خلق دهم جان،مگو از دست بدادی دین و ایمان

همین ایمان من بس از دو دنیا

                     دلی پر درد و آه و ترس فردا

که اینجا در کنارت من دهم جان

                 ولی تو در غیابم باشی بی نان...

                                                  شاهین

نمی تونی  بفهمی  ‌‌چرا  گرفت  دل من     هر چی  میگم  نشد حل  تمام  مشکل من

یه  روز  میرم  که  شاید   رفتنمو ببینی      دلت    برام     بلرزه     منتظرم      بشینی

چشما تو بستی و من برای تو سیاهم       بهم میگی همیشه گذشته هاست گناهم

دلت  یه  جای  دیگه  منتظرنشونه ست      حضورتم     کنارم     منتظر    بهونه   ست

نمیتونی بفهمی که من چه حالی دارم      همش ازت می ترسم بگی دوست   ندارم

روزا بهم می خندی میگی واست عزیزم      شبا  دلت  میخواد  که  روزا  رو  دور   بریزم

یه   روز  گل  بهاری  یه  روز  بهونه داری      یه  روز  یه  باغ  سبزی  یه روز خزون میاری

شکسته شددل من ازاین همه دورنگی      یا گور  خر  شو  راه راه  یا  خال های  پلنگی 

نمیتونی بفهمی دلت ازت چی میخواد       منو   میخوای   ببینی  یا   که  دلت    نمیاد

یه  روز بهت میگن که  غریبه بی غریبه       غریبه  بارشو  بست   گلوش  به  زیر    تیغه

       یه روز میاد از اینجا پر بکشم رها شم         نقل  همه   مجالس   کل   نگفته   ها شم       

استاد شاهین

==========================================================

                                                       میکشمت

می کشمت  اگه  یه  روز  با  غریبه ببینمت   تو  قلب  من  بمون  عزیز  جای دیگه نبینمت

گولم نزن که تنهایی. خودم صداشو شنیدم   کاش که می مردم و ولی این روزا رو نمیدیدم

هرجا بری یه شب میام کنار تخت  هردوتون   فردا جنازه روی  تخت ملافه می کشن روتون

می کشمت اگه یه روز بخوای که دورم بزنی  دستام  به  دور   گردنت  اگر چه  زورم  بزنی

خلاصه فکر   رفتنو  یواش   یواش   بریز  دور   تو با منی همه بگید چشم حسودا کوره کور

                                                استاد   شاهین

                                                 بی وفا

مگر از این بی صدا تر ترک عاشق می توان گفت؟
در ره عشق بی وفا تر از تو آیا می توان جست؟
توی  قلبم  اسم  تو  تا ، روز مرگم  یادگاریست
همه  روزم  در  عزای رفتن تو گریه زاری ست
همه  جا  اسم قشنگت توی خاطرم می مونه
نرگس زرد من این بار درد این دل می دونه
وقتی رفتی نمیگفتی نکنه یه وقت بمیرم؟
حالا وقتی که میمیرم دستای کیو بگیرم؟
مثل یک باد دل انگیز اومدی به سرزمین ام
تا مشامم تورو حس کرد گفتی اینجا نمیشینم
حالا من تنها و بی کس تا ابد اینجا میشینم
شاید از اینجا گذشتی روی ماهت رو ببینم...

شاهین ک

=======

 آن غریبه کیست در خلوت خود تنهای ست.

چه نشسته است دوزانو به لب آن دیوار.چهره اش زرد زرد

حال و روزش به مثال بیمار

رخت بسته بخت از هر کارش.لَخت گشته سخت در افکارش

چشمانش باز است و نمی بیند کس.نکند دیوانه ست.

به کجا خیره شده این مدت

چه نشسته است دوزانو به لب آن دیوار.نکند مست باشد.

نکند هست هشیار

و به انتظار بیهوده ی شام دیدار

روز را می گذرد.

دو قدم به سمت او می دارد.ناگهان دست کسی منصرفش می دارد

صاحب دست به او می گوید

قصه ی زندگی اش می دانی؟که چه حال و روز شومی دارد

آسمانش بر او  شبانه روز می بارد...

سالهاست که در این کوچه به انتظار یارش مانده.
چه غریب است اینجا
                 از همه کس رانده...

تو به حال خویش رهایش بگذار

یک قدم نزدیک تر
ناگهان برق نگاه آن غریب خسته
از پای به زمینش انداخت.عاشقی را باید که بهایش پرداخت...
نفسش بند آمد
آخر او عشق قدیمش بوده ست
چه قدر فرسودست
این همان عاشق رعنای من است ای مردم!این همان یار هم آوای من است ای مردم!
چه به روزش آمد؟؟
ناگهان یاد قدیم دختر را،به خودش آورد و
زیر لب گفت ای وای
تو که بودی و تورا نشناختم...
زیر دستان نحیفش را با عشق میگیرد لیک،
پسرک دختر را از خود می راند

گویی همه کس از یادش رفته
جز همان گردن بند
که به روز میلاد،دخترک بر گردنش انداخته بود
روی آن را دختر خواند
و صدای گریه آنجا پر شد
یادش آمد آن روز،روی آن پلاک نوشته بودند
تا ابد برای تو می مانم...